De Rode Jas

“Ben herkenbaar aan een rood North Star jack”, was het laatste bericht. Ik merk dat ik er een beetje giechelig van word. Moet ik terugschrijven dat ik herkenbaar ben aan een donkerblauw jurkje? Of aan een roos in mn knoopsgat? Geen zorgen, het gaat hier niet om een blind date. Althans, niet om de romantische variant. Ik ben de collectie DVD’s van mijn vader aan het verkopen en de man met rode jas heeft interesse in een serie. 
Om tien over elf kom ik binnen, mooi op tijd, nog een paar minuten over. Mijn ogen scannen de ruimte, kloppen de gegeven instructies nog. Ja, de koffieautomaat staat er nog en de banken zijn inderdaad rechts van de ingang. Er is iemand met een rode jas… Hmm, die bekijkt de bustijden en lijkt gewoon een bezoeker, nog maar even afwachten. Na 2 minuten staat de rode jas op en kijkt zoekend om zich heen. Onze ogen treffen elkaar, beide afwachtend en beide vragend. En daarna beide een beetje opgelucht dat het ongemakkelijke zoeken voorbij is. 

Een simpel zinnetje

Zo’n Marktplaats afspraak heeft eigenlijk best veel weg van een blind date. Je kent elkaar niet of nauwelijks en dat maakt het ongemakkelijk. Je weet dat iemand jou zoekt en je wilt toch ook niet de verkeerde aanspreken. Je hoopt dat de ander een beetje ‘normaal’ is, dat het vlot verloopt. 

We lachen van een afstandje ongemakkelijk naar elkaar, lopen quasi nonchalant op elkaar af en schudden elkaar de hand. Een vluchtige ontmoeting met een onbekende, op een gewone dag. Een ontmoeting zoals er zovele zijn in het leven. Toch verandert met één simpel zinnetje de vluchtigheid van onze ontmoeting. De Rode Jas maakt een eenvoudig, uitnodigend handgebaar en vraagt “Of heb je nog even?”. 

silhouette of people inside airport

Je hebt altijd een keuze

Direct realiseer ik me dat ik een keuze heb. Zeggen dat ik haast heb en verder met de dag zoals deze gepland is, of plaats nemen en nieuwsgierig zijn naar het onbekende. Zonder twijfel reageer ik positief en ga naast hem zitten op het bankje. Wat volgt is een vermakelijk gesprek, over sport, opleiding, doorzettingsvermogen en talent. Herkenning van beide kanten en soms verbazing. Verwondering ook, over keuzes en over drijfveren, over realiteitszin. Een half uur nadat ik vertrokken was, kom ik terug bij mijn collega’s met een hele brede glimlach.

Het is een keuze om ja te zeggen tegen de onverwachte en onbeduidende uitnodiging. Het is een keuze om nieuwsgierig te zijn naar de mens achter De Rode Jas. Wat beweegt iemand, wat doet hij hier in Leiden, wat gaat hij met de DVD’s doen? Een klein beetje persoonlijke aandacht brengt al snel een mooi gesprek op gang. Toch weet ik van mezelf dat deze ontmoeting een paar jaar geleden anders verlopen zou zijn. Dan had ik de transactie strakker gepland en gezorgd dat de afhandeling zo min mogelijk tijd zou kosten. Lekker efficient, je kent het wel. Nu weet ik dat nieuwsgierigheid kan leiden tot nieuwe inzichten. Een onbekend verhaal brengt een ander standpunt, het brengt nuance en begrip.

Het mooie is dat Iedereen de keuze heeft om vaker ja te zeggen. Het is niet afhankelijk van status, leeftijd of geslacht. Het is een mindset.
Bij het afscheid geven we elkaar weer een handdruk, wensen elkaar het beste en zwaaien nog even op afstand. Nu niet meer als onbekenden, maar als toevallige passanten die een korte blik in elkaars leven gekregen hebben. Een korte, fijne ontmoeting. 

De Rode Jas gaat verder naar een interview en ik haal nog snel een broodje. Lunchtijd is voorbij.

Kan_een_gedachte_waar_zijn

Kan een gedachte eigenlijk wel waar zijn?

Soms komt een onderwerp keer op keer terug, bijna als een boemerang. Je gooit het weg en voor je het weet struikel je er weer over. Deze week is dat een gedachte, een vraag, een beetje vreemde vraag. Ik leerde afgelopen tijd kritisch denken in een filosofische workshop, ervaarde hoe je met een bewuste ademhaling

Lees verder »

De relativiteit van tijd

Tijdens een etentje kwam het gesprek op de beleving van tijd. De weken en maanden vliegen voorbij, vonden mijn tafelgenoten, beide met een drukke baan. Ik vind dat de tijd juist weer wat langzamer gaat. Sinds kort, moet ik daarbij zeggen, sinds ik vrijwillig afscheid nam van werk en uit de dagelijkse routine stapte. Toch

Lees verder »

Wat een keuze!

Je baan opzeggen, terwijl je toch gewoon leuk werk hebt. Een stap die ik kort geleden zette; Stoppen met werken, om zo tijd te maken voor wie en wat ik belangrijk vind in het leven.Alles was aanwezig: Fijne collega’s, inhoudelijk uitdagend werk, een goede werkgever. Waarom dan toch de keuze om die zekerheid achter je

Lees verder »